Ustawienia Systemowe Wrocław

Ustawienia systemowe to metoda pracy, która pozwala zobaczyć to, co w życiu człowieka działa poza jego świadomością — w obszarze relacji rodzinnych, lojalności rodowych i nieuświadomionych uwikłań. Zostały zapoczątkowane przez Berta Hellingera, który zauważył, że wiele naszych trudności — w relacjach, zdrowiu, pracy czy pieniądzach — nie ma swojego źródła w bieżących wydarzeniach, lecz w systemie rodzinnym, z którego pochodzimy.

W ustawieniach nie analizuje się problemu intelektualnie ani nie szuka winnych. Zamiast tego tworzy się przestrzeń, w której mogą ujawnić się ukryte dynamiki: to, kto został wykluczony, kto niesie nie swoje emocje, kto wziął na siebie los kogoś innego lub pozostał nieświadomie związany z cierpieniem przodków. Metoda ta opiera się na założeniu, że każdy system rodzinny rządzi się określonym porządkiem, a jego naruszenie — nawet sprzed wielu pokoleń — może wpływać na życie kolejnych osób.

Celem ustawień systemowych nie jest zmiana przeszłości ani „naprawienie” rodziny, lecz przywrócenie porządku i zgody na to, co było. Kiedy to, co zostało wykluczone, zostaje zobaczone i uznane, a każdy wraca na swoje miejsce, system odzyskuje równowagę. Wtedy energia, która wcześniej była związana w napięciu lub cierpieniu, może znów służyć życiu — w relacjach, w ciele i w codziennym funkcjonowaniu.

Bert Hellinger mówił, że w istocie my jesteśmy swoimi rodzicami. Jacykolwiek oni byli — dobrzy czy trudni, obecni czy nieobecni — ich części żyją w nas. Nosimy w sobie ich życie, ich losy, ich siłę i ich ograniczenia. Pełne powodzenie w życiu nie wynika z poprawiania rodziców ani z wybierania z nich tego, co nam „pasuje”, lecz z przyjęcia ich w całości — takimi, jacy byli. Kiedy selekcjonujemy cechy rodziców, jedne akceptując, a inne odrzucając jako zbyt bolesne, wchodzimy w porządek moralnej oceny. A to nie jest miejsce, w którym może płynąć miłość. Ustawienia systemowe prowadzą w inną przestrzeń: do zgody na rzeczywistość taką, jaka była. Dopiero wtedy, gdy wewnętrznie mówimy „tak” całym naszym rodzicom, życie może płynąć przez nas swobodnie — bez walki, bez oporu i bez nieświadomej lojalności wobec cierpienia.

W ustawieniach systemowych kluczową rolę odgrywa nie tylko sama metoda, lecz także obecność prowadzącego i praca z polem. Prowadzący nie interpretuje historii klienta, nie doradza i nie narzuca rozwiązań. Jego zadaniem jest stworzenie bezpiecznej, uważnej przestrzeni oraz podążanie za tym, co się ujawnia — bez oceniania, bez pośpiechu i bez ingerencji wynikającej z osobistych przekonań. To wymaga wewnętrznej zgody na niewiedzę i głębokiego szacunku wobec losów, które się pokazują.

Pole ustawieniowe to przestrzeń relacyjna, w której ujawniają się informacje wykraczające poza indywidualną perspektywę jednostki. Nie jest ono tworzone przez prowadzącego, lecz staje się dostępne wtedy, gdy obecne są gotowość, uważność i zgoda na to, co jest. W tym polu reprezentanci — lub sam klient — mogą doświadczać uczuć, impulsów i ruchów, które nie należą do ich osobistej historii, lecz do systemu rodzinnego. Zadaniem prowadzącego jest rozpoznanie momentów, w których system zmierza ku porządkowi, oraz powstrzymanie się od działań, które mogłyby ten proces zakłócić.

Właśnie dlatego ustawienia systemowe nie są techniką ani procedurą, którą można „zastosować”. Są spotkaniem — z prawdą systemu, z tym, co wykluczone, i z tym, co domaga się uznania. Im mniej osobistego „ja” wnosi prowadzący, tym więcej przestrzeni ma system, aby sam odnaleźć właściwy ruch ku równowadze.

Ustawienia systemowe wymagają przygotowania i wewnętrznej gotowości. Jest to praca głęboka, szczera i uważna — dotykająca fundamentalnych porządków życia, relacji i przynależności. Dlatego przed udziałem w ustawieniach ważne jest świadome zatrzymanie się i sprawdzenie, czy to jest właściwy moment. O tym, dlaczego do ustawień warto się przygotować i na czym to przygotowanie polega, piszę szerzej w osobnym artykule:
[Czy do ustawień systemowych trzeba się przygotować? – link do artykułu].

W ustawieniach grupowych istnieją trzy role: osoby, której ustawienie dotyczy, reprezentanta oraz obserwatora. Każda z nich niesie inną jakość doświadczenia i każda jest ważna. Szczególnie zachęcam osoby rozpoczynające swoją drogę z ustawieniami, aby najpierw stanęły w roli reprezentanta. To właśnie w tej roli bardzo często zachodzi najgłębsza praca wewnętrzna — poza historią osobistą, a jednocześnie niezwykle blisko własnych, nieuświadomionych tematów. Reprezentowanie innych pozwala doświadczyć działania pola bez obciążenia własnym tematem i często otwiera procesy, które dojrzewają później w naturalny sposób. O znaczeniu i głębi tej roli piszę więcej tutaj:
[Rola reprezentanta w ustawieniach systemowych – link do artykułu].

Ustawienia systemowe prowadzę w dwóch formach — w zależności od potrzeb i gotowości osoby zgłaszającej się do pracy. Prowadzę ustawienia grupowe w formie warsztatów, które dają możliwość doświadczenia pracy w polu w obecności innych osób oraz konfrontacji z dynamikami systemowymi w bezpiecznej, uważnej przestrzeni. Aktualna lista warsztatów dostępna jest
[tutaj – link do strony z warsztatami].

Drugą formą są ustawienia indywidualne, prowadzone przy pomocy figurek — zarówno online, jak i stacjonarnie w gabinecie we Wrocław. Ta forma pracy pozwala na skupienie się na jednym, konkretnym temacie i jest odpowiednia dla osób, które wolą pracę jeden na jeden lub z różnych powodów nie uczestniczą w warsztatach grupowych. Szczegółowe informacje o sesjach indywidualnych znajdziesz
[tutaj – link do strony].